SESSİZCE

Yavaş yavaş yürüyeceksin bu dar sokaklarda,Ayaklarının altında zamanın sessiz izleri.Gözlerin ufka değdikçe solgun ışıklar,Gecenin koynunda kaybolan eski hayalleri.

Serin bir rüzgâr dokunacak yüzüne usulca,Gölgeler düşecek kaldırımlara birer birer.Mor bir hüznü seyredeceksin gökyüzünde,Ve anlayacaksın, akşam yine gelir, gider.

İlk gençliğin bir hayal gibi süzülecek aklından,Bir çocukluk sesi yankılanacak boş sokakta.Bir kedi geçecek sessizce gözlerinin önünden,Tıpkı hatıralar gibi, iz bırakmadan.

Bir pencere ardında solgun bir ışık,Kim bilir hangi düşler bekliyor sabahı?Kim bilir kaç umut, kaç kırık kelime,Geceyle birlikte suskunluğa sarınıyor?

Sen yürümeye devam edeceksin ağır ağır,Gölgelerin peşinde, zamanın içinde.Bir gün bu yollar seni de unutur belki,Ama ayak izlerin kalır taşların üstünde.